آموزش تورنمنت پوکر؛ شناخت ساختار مسابقه و نحوه پیشرفت در مراحل

وقتی برای اولین بار وارد دنیای تورنمنت پوکر می شوید، خیلی زود متوجه می شوید که این بازی با چیزی که در یک میز معمولی پوکر می بینید تفاوت دارد. در تورنمنت، فقط خوب بودن کارت ها مهم نیست؛ زمان، اندازه استک، سرعت افزایش بلایند، تعداد بازیکنان باقی مانده، جایگاه شما در مسابقه و ساختار پرداخت جایزه همزمان روی تصمیم های شما تاثیر می گذارند. به همین دلیل شناخت انواع تورنمنت پوکر یکی از اولین قدم هایی است که هر بازیکن علاقه مند به مسابقات باید بردارد.

ممکن است در یک لابی آنلاین با عبارت هایی مثل Freezeout، Rebuy، Re-entry، Turbo، Hyper Turbo، Deep Stack، PKO، Mystery Bounty، Satellite یا Sit & Go مواجه شوید. همه اینها تورنمنت هستند، اما تجربه بازی در هر کدام می تواند کاملا متفاوت باشد. حتی دو مسابقه که هر دو MTT هستند، ممکن است به دلیل تفاوت در سرعت بلایند، تعداد بازیکنان، ساختار جایزه و امکان ورود مجدد، شرایط بسیار متفاوتی داشته باشند. منابع تخصصی تورنمنت های پوکر نیز دقیقا همین تفاوت ها را جزو متغیرهای اصلی ساختار مسابقات می دانند.

در این مقاله قرار است انواع تورنمنت پوکر را از پایه بشناسیم و در کنار آن ببینیم یک مسابقه از لحظه شروع تا مراحل پایانی چه مسیری را طی می کند. هدف این است که وقتی وارد یک تورنمنت می شوید، فقط نام آن را نبینید، بلکه بدانید ساختار آن چه معنایی دارد و در هر مرحله باید به چه چیزهایی بیشتر توجه کنید.

تورنمنت پوکر دقیقا چه نوع مسابقه ای است؟

در یک تورنمنت پوکر، بازیکنان با پرداخت مبلغ مشخصی وارد مسابقه می شوند و مقدار مشخصی چیپ دریافت می کنند. برخلاف بازی نقدی، این چیپ ها معمولا ارزش پولی مستقیم در طول بازی ندارند و بازیکنان برای رسیدن به جایگاه های پرداختی و جایزه نهایی با یکدیگر رقابت می کنند.

وقتی چیپ های بازیکن تمام شود، بسته به ساختار مسابقه از رقابت خارج می شود. در فریز اوت این پایان قطعی است، اما در بعضی تورنمنت ها بازیکن می تواند Rebuy یا Re-entry داشته باشد. با ادامه مسابقه، بازیکنان حذف می شوند و در تورنمنت های چند میزی، تعداد میزها کمتر می شود تا در نهایت رقابت به مراحل پایانی و میز نهایی برسد.

یکی از تفاوت های اصلی تورنمنت با کش گیم این است که بلایند ها در طول مسابقه افزایش پیدا می کنند. بنابراین اگر در ابتدای بازی مثلا 30000 چیپ داشته باشید، این عدد به تنهایی اطلاعات زیادی درباره قدرت واقعی استک شما نمی دهد. چیزی که باید دائما زیر نظر داشته باشید، تعداد Big Blind هایی است که در اختیار دارید. 30000 چیپ در بلایند 100 و 200 با 30000 چیپ در بلایند 1500 و 3000 دو وضعیت کاملا متفاوت هستند.

قبل از ورود، ساختار تورنمنت را بشناسید

یکی از مهم ترین قسمت های آموزش تورنمنت پوکر قبل از شروع مسابقه اتفاق می افتد. خیلی از بازیکنان فقط Buy-in و Prize Pool را نگاه می کنند و سریع روی دکمه ثبت نام می زنند، در حالی که جزئیات مهم تری در بخش اطلاعات تورنمنت وجود دارد.

قبل از ورود باید بدانید Starting Stack چقدر است، بلایند از چه مقداری شروع می شود، هر Level چند دقیقه طول می کشد، Late Registration چه زمانی بسته می شود و آیا امکان Rebuy یا Re-entry وجود دارد یا نه. همچنین باید بدانید مسابقه Regular است یا Turbo و آیا Bounty یا PKO دارد. منابع تخصصی پوکر هم بر همین موارد به عنوان بخش های اصلی ساختار تورنمنت تاکید می کنند.

این موضوع از نظر مدیریت هزینه هم مهم است. مثلا یک تورنمنت با Buy-in پایین اما Re-entry نامحدود ممکن است در عمل هزینه بیشتری نسبت به مسابقه ای با Buy-in کمی بالاتر و Freezeout داشته باشد. بنابراین مبلغی که روی نام مسابقه نوشته شده همیشه تمام داستان نیست.

فریز اوت؛ هر تصمیم مهم است

Freezeout از ساده ترین انواع تورنمنت پوکر محسوب می شود. در این مدل، بازیکن تنها یک بار وارد مسابقه می شود و اگر چیپ هایش را از دست بدهد، از تورنمنت حذف می شود و امکان ورود دوباره ندارد.

این ساختار باعث می شود مدیریت استک اهمیت زیادی پیدا کند. بازیکنی که از همان مراحل ابتدایی بدون توجه به شرایط وارد پات های بزرگ می شود، ممکن است خیلی زود همه چیپ های خود را از دست بدهد. در مقابل، داشتن استک مناسب در مراحل ابتدایی می تواند فرصت بیشتری برای ادامه مسیر ایجاد کند.

نکته جالب درباره فریز اوت این است که بازی معمولا از نظر ذهنی هم متفاوت احساس می شود. وقتی می دانید یک فرصت بیشتر ندارید، ارزش حفظ استک را بیشتر درک می کنید. البته این نباید به معنی ترس از بازی باشد. یک بازیکن باید بین حفظ چیپ و استفاده از موقعیت های مناسب تعادل ایجاد کند.

فریز اوت برای شناخت پایه های انواع تورنمنت پوکر بسیار مهم است، چون بسیاری از مفاهیم اصلی مسابقه در ساده ترین حالت در همین ساختار دیده می شود.

ری بای؛ فرصت خرید دوباره چیپ

Rebuy Tournament ساختاری است که بازیکن در یک بازه زمانی مشخص می تواند چیپ بیشتری خریداری کند. در بعضی مسابقات، Rebuy فقط بعد از از دست دادن تمام چیپ ها فعال می شود و در بعضی ساختارها تا زمانی که استک از سقف تعیین شده پایین تر باشد، امکان خرید بیشتر وجود دارد. این قوانین باید در اطلاعات همان رویداد بررسی شوند.

دوره Rebuy معمولا از ابتدای مسابقه شروع می شود و تا زمان مشخصی ادامه دارد. بعد از پایان این دوره، دیگر امکان خرید مجدد وجود ندارد. همین زمان بندی باعث می شود فضای ابتدای مسابقه در یک Rebuy با Freezeout فرق داشته باشد.

وقتی بازیکن بداند در صورت حذف می تواند دوباره وارد شود، ممکن است در بعضی موقعیت های ابتدایی ریسک بیشتری را نسبت به فریز اوت بپذیرد. البته این به معنی بی اهمیت شدن چیپ ها نیست. هر Rebuy هزینه دارد و اگر بدون برنامه از آن استفاده شود، هزینه واقعی ورود به مسابقه می تواند خیلی بیشتر از چیزی شود که ابتدا به نظر می رسید.

ری انتری؛ بازگشت با ورود تازه

Re-entry شباهت زیادی به Rebuy دارد، اما از نظر ساختاری تفاوت مهمی دارد. در ری انتری، بازیکن بعد از حذف شدن می تواند در مدت مجاز دوباره وارد تورنمنت شود. این ورود به عنوان یک Entry جدید ثبت می شود و معمولا بازیکن جایگاه جدیدی پشت میز دریافت می کند.

به عنوان مثال، اگر تورنمنت یک Single Re-entry باشد، شما علاوه بر ورود اولیه فقط یک فرصت دیگر برای ثبت نام مجدد دارید. در مسابقات دیگر ممکن است چند Re-entry یا حتی تعداد نامحدودی ورود مجدد وجود داشته باشد.

این ساختار برای بعضی بازیکنان جذاب است، چون حذف شدن در مراحل ابتدایی لزوما به معنی پایان روز نیست. اما از طرف دیگر، تعداد ورود مجدد و هزینه آن باید از قبل مشخص باشد. منابع آموزشی فعلی پوکر نیز توصیه می کنند در مسابقات Re-entry تعداد فرصت های ورود مجدد را قبل از شروع بررسی کنید و هزینه احتمالی آنها را در نظر بگیرید.

تفاوت فریز اوت، ری بای و ری انتری

اگر بخواهیم این سه فرمت را ساده کنیم، در Freezeout با از دست دادن چیپ ها مسابقه تمام می شود. در Rebuy امکان خرید چیپ بیشتر در مدت مشخص وجود دارد و در Re-entry بازیکن بعد از حذف شدن می تواند یک ورود جدید داشته باشد.

این تفاوت فقط روی امکان بازگشت اثر نمی گذارد. فضای مسابقه هم تغییر می کند. در Rebuy و Re-entry، به خصوص در مراحل ابتدایی و زمان Late Registration، بعضی بازیکنان ممکن است تمایل بیشتری به گرفتن ریسک داشته باشند، چون می دانند امکان برگشت دارند. منابع تخصصی پوکر هم اشاره می کنند که مسابقات دارای Re-entry در این بخش ها می توانند فضای تهاجمی تری داشته باشند.

برای همین، کسی که بدون بررسی ساختار وارد مسابقه می شود، ممکن است تصور کند همه تورنمنت ها دقیقا مثل هم هستند، در حالی که تفاوت آنها از همان اولین Level شروع می شود.

توربو؛ وقتی زمان اهمیت بیشتری پیدا می کند

Turbo یکی از شناخته شده ترین مدل های مسابقات پوکر است. در این فرمت، بلایند ها سریع تر از ساختار استاندارد افزایش پیدا می کنند. در بسیاری از توربوهای آنلاین، Level ها حدود 5 دقیقه هستند، در حالی که ساختارهای معمولی می توانند زمان بیشتری داشته باشند.

در توربو، استک شما خیلی سریع تر نسبت به بلایند تغییر می کند. ممکن است چند دقیقه قبل شرایط کاملا مطلوب باشد، اما با افزایش Level و بالا رفتن هزینه هر دور، تعداد Big Blind های شما کاهش پیدا کند.

مزیت این ساختار برای بسیاری از بازیکنان، کوتاه تر بودن مدت کلی مسابقه است. اما نقطه ضعف آن این است که فرصت بیشتری برای منتظر ماندن وجود ندارد. در نتیجه تصمیم هایی که در تورنمنت معمولی ممکن است کمی دیرتر نیاز به اتخاذ داشته باشند، در توربو زودتر به سراغ شما می آیند.

به همین دلیل Turbo فقط نسخه سریع تر یک تورنمنت معمولی نیست؛ بلکه ریتم تصمیم گیری در آن نیز متفاوت است.

هایپر توربو؛ مسابقه با سرعت بسیار بالا

Hyper Turbo از Turbo نیز سریع تر است و در بسیاری از ساختارهای آنلاین، Level ها حدود 3 دقیقه هستند. در این فرمت، تغییر بلایند بسیار سریع اتفاق می افتد و بازیکنان زودتر وارد شرایط استک کوتاه یا متوسط می شوند.

هایپر توربو معمولا برای کسی جذاب است که زمان زیادی برای یک MTT طولانی ندارد. اما در مقابل، نوسان و فشار بازی هم بیشتر احساس می شود. چون سرعت مسابقه بالا است، انتظار برای مدت طولانی عملا بخشی از استراتژی قابل اتکا نیست.

اگر کسی که به مسابقات Regular عادت دارد ناگهان وارد Hyper Turbo شود، احتمالا اولین تفاوتی که احساس می کند همین سرعت تغییر شرایط است. استک ها خیلی سریع جابه جا می شوند و ساختار اجازه نمی دهد بازیکن مدت زیادی با یک وضعیت ثابت بازی کند.

Deep Stack؛ زمانی برای بازی عمیق تر

در تورنمنت Deep Stack، بازیکنان معمولا با تعداد Big Blind بیشتری نسبت به مسابقات معمولی شروع می کنند. یعنی Starting Stack در مقایسه با بلایند اولیه عمق بیشتری دارد.

این ساختار فضای بیشتری برای تصمیم گیری ایجاد می کند و مسابقه معمولا دیرتر وارد مرحله استک های کوتاه می شود. Deep Stack برای کسانی جذاب است که ترجیح می دهند مسابقه فرصت کافی برای بازی عمیق داشته باشد.

اما همین ویژگی یک ایراد هم دارد و آن طولانی تر شدن زمان مسابقه است. اگر مسابقه Regular یا Deep Stack باشد، باید احتمال ادامه پیدا کردن آن برای چند ساعت را در نظر گرفت. در مقابل، Turbo و Hyper Turbo با کاهش زمان Level ها سرعت بازی را بالا می برند.

MTT؛ دنیای اصلی تورنمنت های چند میزی

Multi Table Tournament یا MTT همان چیزی است که بسیاری از افراد هنگام شنیدن عبارت تورنمنت پوکر تصور می کنند. تعداد زیادی بازیکن در چندین میز بازی را شروع می کنند و با حذف افراد، میزها به تدریج شکسته می شوند و بازیکنان جابه جا می شوند تا تعداد نفرات میزها متعادل بماند.

در نهایت، مسابقه به مراحل پایانی و Final Table می رسد. MTT ها می توانند ساختارهای کاملا متفاوتی داشته باشند؛ مثلا یک MTT ممکن است Freezeout باشد، دیگری Re-entry داشته باشد، یک مسابقه Turbo باشد و مسابقه دیگری PKO. بنابراین MTT به خودی خود یک فرمت واحد نیست و بیشتر به ساختار چند میزی بودن مسابقه اشاره دارد.

یکی از جذابیت های MTT این است که مسیر مسابقه دائما تغییر می کند. شما از یک میز با تعداد زیادی رقیب شروع می کنید و اگر ادامه دهید، به تدریج وارد مراحل حساس تر خواهید شد.

Sit & Go؛ تورنمنتی که با تکمیل ظرفیت شروع می شود

Sit & Go یا SNG معمولا ساعت شروع مشخصی مثل MTT های بزرگ ندارد. مسابقه زمانی آغاز می شود که تعداد بازیکنان مورد نیاز تکمیل شود. این مسابقات می توانند تک میزی یا چند میزی باشند.

یکی از مزایای Sit & Go این است که انتظار برای یک زمان مشخص کمتر است. اگر ظرفیت مسابقه تکمیل شود، بازی آغاز می شود. این فرمت می تواند در تعداد بازیکنان و سرعت بازی تنوع زیادی داشته باشد.

در بعضی SNG ها، بازیکنان خیلی سریع به مراحل حساس می رسند، چون تعداد شرکت کننده کمتر است. به همین دلیل شناخت اندازه استک و مرحله مسابقه در این فرمت اهمیت زیادی دارد.

Heads Up؛ رقابت مستقیم دو نفر

Heads Up یکی از ساده ترین ساختارها از نظر تعداد بازیکن است، اما به هیچ عنوان به معنی ساده بودن بازی نیست. در این مدل، دو بازیکن به صورت مستقیم مقابل یکدیگر قرار می گیرند.

در MTT شما دائما با چندین حریف و شرایط مختلف مواجه هستید، اما در Heads Up تمام تمرکز روی یک رقیب قرار دارد. نوع تصمیم گیری، تعداد دست هایی که درگیر می شوید و اهمیت شناخت سبک حریف نیز متفاوت می شود.

در تورنمنت های بزرگ تر Heads Up، بازیکنان ممکن است از طریق مراحل مختلف یک براکت به سمت فینال حرکت کنند.

Bounty؛ وقتی حذف حریف ارزش مالی دارد

در تورنمنت Bounty، علاوه بر جایزه اصلی مسابقه، برای حذف بازیکنان نیز جایزه جداگانه در نظر گرفته می شود. یعنی وقتی شما حریف را از تورنمنت خارج می کنید، علاوه بر افزایش شانس خودتان برای رسیدن به مراحل پایانی، یک Bounty نیز دریافت می کنید.

این ساختار باعث می شود حذف کردن حریف به یک هدف مستقیم تبدیل شود. در تورنمنت عادی، حذف یک بازیکن بیشتر به معنای کاهش تعداد رقباست، اما در Bounty خود حذف نیز ارزش مالی دارد.

یکی از نکات جذاب Bounty این است که مبلغ جایزه یک بازیکن می تواند بر جذابیت حذف او اثر بگذارد. برای همین فضای این مسابقات با MTT معمولی متفاوت است.

PKO؛ جایی که Bounty بزرگ تر می شود

Progressive Knockout یا PKO یکی از پرطرفدارترین انواع تورنمنت پوکر است. در این ساختار، بخشی از جایزه هر بازیکن به Bounty مربوط می شود. زمانی که یک بازیکن حریف خود را حذف می کند، بخشی از Bounty را دریافت می کند و بخش دیگری به Bounty خودش اضافه می شود.

بنابراین بازیکنی که چند نفر را حذف کرده، مبلغ بیشتری روی سر خود دارد. این مسئله باعث ایجاد چرخه ای جالب می شود؛ هرچه Bounty شما بیشتر شود، ارزش حذف شما برای بقیه هم بیشتر خواهد شد.

PKO به همین دلیل فقط یک MTT با جایزه اضافه نیست. ساختار تصمیم گیری در آن با تورنمنت معمولی تفاوت دارد و Bounty به یک عنصر دائمی مسابقه تبدیل می شود.

Mystery Bounty؛ زمانی که مقدار جایزه معلوم نیست

Mystery Bounty نسخه ای متفاوت از تورنمنت های Knockout است. در این نوع مسابقه، بازیکن پس از حذف حریف می تواند یک جایزه تصادفی دریافت کند و مقدار این جایزه از قبل مشخص نیست. بعضی جایزه ها کوچک و بعضی بسیار بزرگ هستند.

در بسیاری از Mystery Bounty ها، جوایز مخفی از مرحله مشخصی از مسابقه فعال می شوند و قوانین دقیق هر رویداد می تواند متفاوت باشد. همین موضوع باعث می شود بازیکن علاوه بر رقابت برای Prize Pool اصلی، با عنصر شانس در مقدار Bounty نیز مواجه باشد.

این فرمت برای کسانی که تنوع بیشتری می خواهند جذاب است، اما نباید باعث شود بازیکن ساختار اصلی مسابقه، اندازه استک و مرحله تورنمنت را نادیده بگیرد.

Satellite؛ رقابت برای ورود به یک مسابقه بزرگ تر

Satellite با بسیاری از تورنمنت های معمولی فرق دارد، زیرا جایزه اصلی آن ممکن است پول نقد نباشد. در این مسابقات، بازیکنان برای دریافت Seat یا ورودی یک تورنمنت بزرگ تر رقابت می کنند.

ساختار پرداخت Satellite معمولا می تواند بسیار متفاوت باشد. مثلا به جای اینکه فقط نفر اول و دوم جایزه زیادی دریافت کنند، ممکن است چندین بازیکن یک جایزه مشابه یعنی ورود به مسابقه اصلی بگیرند.

در نتیجه در Satellite فقط بالا بردن چیپ اهمیت ندارد؛ تعداد جایگاه های پرداختی و فاصله شما با آن جایگاه ها نیز مهم می شود.

مراحل مختلف یک تورنمنت پوکر

شناخت انواع تورنمنت پوکر یک بخش ماجرا است و شناخت مراحل مسابقه بخش دیگر. بسیاری از MTT ها را می توان به چند مرحله کلی تقسیم کرد.

در مرحله ابتدایی، معمولا هنوز تعداد زیادی بازیکن حضور دارند و استک ها نسبت به بلایند عمیق تر هستند. در این بخش، زمان کافی برای شناخت میز وجود دارد و تغییرات هنوز به اندازه مراحل بعدی سریع نیست.

در مرحله میانی، بلایند ها بالاتر رفته اند و بخشی از بازیکنان حذف شده اند. تعداد Big Blind های بازیکنان کم کم کاهش پیدا می کند و اهمیت موقعیت بیشتر می شود.

بعد از آن به مرحله ای می رسیم که تعداد بازیکنان به محدوده جایزه نزدیک می شود. این همان Bubble است و شرایط روانی و تصمیم گیری می تواند با مراحل ابتدایی تفاوت زیادی پیدا کند.

در نهایت بازیکنان وارد Final Table می شوند؛ جایی که اختلاف جایزه ها اهمیت بیشتری پیدا می کند و هر حذف تاثیر بیشتری روی رتبه نهایی می گذارد.

چرا تعداد Big Blind از تعداد چیپ مهم تر است؟

یکی از مهم ترین چیزهایی که یک بازیکن در آموزش تورنمنت پوکر باید یاد بگیرد، نگاه کردن به استک بر اساس Big Blind است.

فرض کنید بازیکنی 50000 چیپ دارد. اگر بلایند 100 و 200 باشد، او 250 Big Blind دارد و استک بسیار عمیقی دارد. اما اگر بلایند 2500 و 5000 باشد، همان 50000 چیپ تنها 10 Big Blind است و وضعیت کاملا متفاوت می شود.

به همین دلیل نباید صرفا از روی تعداد چیپ احساس قدرت یا ضعف کرد. وضعیت استک همیشه باید در کنار Blind Level دیده شود.

این مسئله به خصوص در توربو و هایپر توربو اهمیت بیشتری پیدا می کند، چون سرعت افزایش بلایند بالاتر است.

Bubble؛ حساس ترین مرحله قبل از رسیدن به جایزه

یکی از تفاوت های مهم مراحل تورنمنت با یک بازی معمولی، تاثیر ساختار پرداخت روی تصمیم گیری است. زمانی که مثلا تعداد بازیکنان باقی مانده بسیار نزدیک به تعداد جایگاه های پرداختی باشد، به Bubble رسیده ایم.

فرض کنید 100 بازیکن باقی مانده اند اما فقط 90 نفر جایزه می گیرند. در این شرایط، ده بازیکن دیگر در محدوده پرداخت نیستند.

این مرحله برای خیلی از بازیکنان از نظر ذهنی سخت است. بعضی افراد به دلیل ترس از حذف بیش از اندازه محتاط می شوند و بعضی دیگر ممکن است تلاش کنند از این احتیاط استفاده کنند.

مفهوم Bubble در آموزش انواع تورنمنت پوکر اهمیت زیادی دارد، زیرا نشان می دهد ارزش چیپ در تمام مراحل مسابقه یکسان نیست و شرایط پرداخت می تواند رفتار بازیکنان را تغییر دهد.

Final Table؛ مرحله ای که جای هر چیپ مهم تر می شود

رسیدن به Final Table معمولا نتیجه گذر از بخش بزرگی از میدان است. در این مرحله تعداد بازیکنان بسیار کم شده و اختلاف جایزه ها نیز بیشتر به چشم می آید.

در میز نهایی، اندازه استک شما نسبت به دیگر بازیکنان اهمیت زیادی پیدا می کند. داشتن استک بزرگ و کوچک در یک شرایط کاملا یکسان نیست و ساختار پرداخت نیز روی ارزش تصمیم های مختلف اثر می گذارد.

از طرف دیگر، خستگی هم عامل مهمی است. در یک MTT طولانی ممکن است چند ساعت از شروع مسابقه گذشته باشد و بازیکن در میز نهایی دیگر همان تمرکز ابتدای مسابقه را نداشته باشد. به همین دلیل مدیریت انرژی و توجه هم بخشی از تجربه یک تورنمنت طولانی است.

Late Registration چه تاثیری روی ساختار مسابقه دارد؟

Late Registration به بازه ای گفته می شود که بازیکنان بعد از شروع مسابقه هنوز امکان ورود دارند. مدت این دوره بسته به تورنمنت متفاوت است و ممکن است از یک ساعت تا چند ساعت یا حتی بیشتر باشد.

نکته مهم این است که بازیکنی که دیر وارد می شود، لزوما همان شرایط بازیکنی را که از ابتدای مسابقه حضور داشته ندارد. حتی اگر Starting Stack یکسان باشد، بلایند در زمان ورود ممکن است بسیار بالاتر باشد.

برای همین در Late Registration باید نسبت چیپ به بلایند را بررسی کرد. عدد چیپ بدون توجه به Blind Level می تواند گمراه کننده باشد.

در بعضی Re-entry ها نیز Late Registration با ورودهای مجدد همراه است و همین موضوع باعث می شود مراحل ابتدایی مسابقه بسیار متغیر باشند.

مزایای تورنمنت پوکر چیست؟

یکی از بزرگ ترین مزایای تورنمنت، تنوع ساختارها است. تقریبا برای هر نوع سلیقه و زمان آزاد، فرمت متفاوتی وجود دارد. بازیکنی که زمان بیشتری دارد می تواند سراغ Regular یا Deep Stack برود و کسی که مسابقه سریع تر می خواهد می تواند Turbo یا Hyper Turbo را بررسی کند.

فرمت های Bounty و PKO نیز باعث می شوند مسابقه صرفا حول جایزه نهایی نچرخد و حذف حریف نیز به بخشی از ارزش مسابقه تبدیل شود. Satellite نیز فرصت رقابت برای ورود به مسابقات بزرگ تر را فراهم می کند.

مزیت دیگر این است که ساختار مسابقه مشخص است. شما قبل از ثبت نام می توانید تعداد بازیکنان، Buy-in، سرعت بلایند، نوع جایزه و قوانین ورود مجدد را ببینید و متناسب با زمان و شرایط خود انتخاب کنید.

معایب و سختی های تورنمنت پوکر

تورنمنت ها در کنار جذابیت زیاد، معایب خاص خودشان را هم دارند. یکی از مهم ترین آنها نوسان است. ممکن است یک بازیکن مدت زیادی در مسابقه باقی بماند اما در یک دست مهم حذف شود. به همین دلیل نتیجه یک مسابقه به تنهایی تصویر کاملی از عملکرد یک بازیکن نشان نمی دهد.

مدت زمان طولانی هم یک مشکل برای بعضی افراد است. MTT های معمولی می توانند ساعت ها ادامه پیدا کنند و رسیدن به میز نهایی نیاز به زمان و تمرکز زیادی داشته باشد.

در مقابل، ساختارهای Turbo و Hyper Turbo زمان مسابقه را کمتر می کنند، اما فشار بلایند و سرعت تصمیم گیری افزایش پیدا می کند.

در مسابقات Rebuy و Re-entry نیز اگر از قبل برای هزینه های اضافه برنامه نداشته باشید، مبلغ نهایی شرکت می تواند از چیزی که ابتدا تصور کرده اید بیشتر شود.

رایج ترین اشتباه در انتخاب تورنمنت

یکی از اشتباهات رایج این است که بازیکن فقط به Prize Pool نگاه کند. یک جایزه تضمینی بزرگ لزوما به معنی مناسب بودن مسابقه برای شرایط شما نیست.

فرض کنید یک مسابقه جایزه قابل توجهی دارد، اما ساختارش Hyper Turbo است و زمان بازی بسیار کوتاه است. مسابقه دیگری ممکن است Prize Pool کوچک تری داشته باشد، اما Deep Stack باشد و Level های طولانی داشته باشد.

همچنین تعداد شرکت کنندگان، Re-entry و Late Registration می توانند تجربه کاملا متفاوتی ایجاد کنند. در آموزش تورنمنت پوکر بهتر است همیشه قبل از ثبت نام چند سوال ساده از خودتان بپرسید: مسابقه چقدر طول می کشد؟ با چند Big Blind شروع می کنم؟ اگر حذف شدم امکان برگشت دارم؟ ساختار جایزه چگونه است؟ مسابقه معمولی است یا Bounty؟

همین چند سوال می تواند تفاوت زیادی در انتخاب شما ایجاد کند.

چگونه در مراحل مختلف یک تورنمنت پیشرفت کنیم؟

در ابتدای مسابقه، تمرکز اصلی باید روی شناخت شرایط و حفظ یک روند منطقی باشد. هنوز تعداد زیادی بازیکن حضور دارند و قرار نیست مسابقه در چند دست اول تمام شود.

در مرحله میانی، باید بیشتر به اندازه استک ها و سرعت افزایش بلایند توجه کنید. اگر تعداد Big Blind شما دائما کاهش پیدا می کند، ساختار مسابقه به شما فشار بیشتری وارد خواهد کرد.

در نزدیکی Bubble، ساختار پرداخت اهمیت بیشتری پیدا می کند. وقتی به محدوده جایزه نزدیک می شوید، شرایط با ابتدای مسابقه یکسان نیست.

در Final Table نیز باید علاوه بر استک خودتان، جایگاه بقیه بازیکنان و تفاوت جایزه ها را ببینید. در این مرحله کوچک ترین تغییر در تعداد بازیکنان می تواند جایگاه شما را تغییر دهد.

در واقع، پیشرفت در تورنمنت یک مسیر ثابت نیست. چیزی که در Level اول منطقی به نظر می رسد، ممکن است چند ساعت بعد دیگر منطقی نباشد. این همان چیزی است که تورنمنت را از یک بازی ساده و یکنواخت جدا می کند.

کدام نوع تورنمنت پوکر برای شروع مناسب تر است؟

پاسخ واحدی برای همه وجود ندارد. کسی که هنوز ساختار مسابقات را به خوبی نمی شناسد، بهتر است ابتدا با فرمت های ساده تر مثل Freezeout یا یک MTT Regular آشنا شود تا مفهوم بلایند، استک و مراحل مسابقه را بهتر درک کند.

بعد از شناخت پایه ها، رفتن سراغ Re-entry، Turbo، Bounty، PKO و Deep Stack راحت تر خواهد بود. فرمت هایی مثل Hyper Turbo و برخی ساختارهای خاص نیز به دلیل سرعت یا پیچیدگی بیشتر، تجربه متفاوتی ایجاد می کنند.

منابع آموزشی فعلی نیز MTT ها را بر اساس عواملی مانند Buy-in، Blind Structure، Format، Field Size و Prize Pool تقسیم می کنند و دقیقا همین موضوع نشان می دهد که نام تورنمنت به تنهایی برای شناخت آن کافی نیست.

جمع بندی

شناخت انواع تورنمنت پوکر فقط حفظ کردن چند اسم مانند فریز اوت، ری بای یا توربو نیست. هر کدام از این ساختارها شرایط متفاوتی ایجاد می کنند و روی سرعت مسابقه، میزان ریسک، تعداد فرصت های ورود و نحوه رسیدن به مراحل پایانی تاثیر می گذارند.

Freezeout ساده ترین ساختار از نظر ورود و حذف است. Rebuy امکان خرید چیپ بیشتر را در مدت مشخص فراهم می کند و Re-entry اجازه می دهد بازیکن بعد از حذف، با ورود جدید برگردد. Turbo و Hyper Turbo سرعت مسابقه را بالا می برند، در حالی که Deep Stack زمان و فضای بیشتری برای بازی عمیق در اختیار بازیکن قرار می دهد. MTT میدان های بزرگ چند میزی را تشکیل می دهد، Sit & Go بدون زمان شروع ثابت برگزار می شود و Bounty و PKO حذف حریف را وارد ساختار جایزه می کنند. Mystery Bounty نیز با جوایز تصادفی، عنصر متفاوتی به مسابقه اضافه می کند و Satellite معمولا مسیر ورود به یک مسابقه بزرگ تر را فراهم می کند.

مهم ترین نکته این است که قبل از ورود به هر تورنمنت، فقط Buy-in و مبلغ جایزه را نبینید. Starting Stack، Blind Structure، مدت Level ها، Late Registration، امکان Rebuy یا Re-entry، تعداد بازیکنان و نوع Prize Pool همگی بخشی از هویت واقعی مسابقه هستند.

از طرف دیگر، برای پیشرفت در مراحل مختلف باید شرایط مسابقه را دائما دوباره ارزیابی کنید. استکی که در ابتدای مسابقه قدرتمند است، ممکن است چند ساعت بعد متوسط یا حتی کوتاه محسوب شود. به همین دلیل شناخت Big Blind، مرحله مسابقه، Bubble و Final Table اهمیت زیادی دارد.

در نهایت، اگر بخواهیم انواع تورنمنت پوکر را ساده کنیم، باید بدانیم هیچ فرمت واحدی وجود ندارد که دقیقا شبیه دیگری باشد. تفاوت اصلی در ساختار است و هرچه این ساختار را بهتر بشناسید، درک روشن تری از روند مسابقه از لحظه ورود تا مراحل پایانی خواهید داشت.