وقتی صحبت از پیش بینی نتایج آینده استقلال میشود، خیلیها فقط به این فکر میکنند که استقلال بازی بعدی را میبرد یا مساوی میکند. اما برای یک تیم بزرگ، ماجرا به این سادگی نیست. نتیجه هر مسابقه به تنهایی شاید اهمیت زیادی نداشته باشد، ولی وقتی چند نتیجه پشت سر هم کنار یکدیگر قرار میگیرند، میتوانند مسیر یک فصل را عوض کنند. یک برد برابر رقیب مستقیم ممکن است تیم را وارد کورس قهرمانی کند و از طرف دیگر، چند مساوی پیاپی برابر تیمهای پایین جدول ممکن است امتیازهایی را از استقلال بگیرد که در پایان فصل جبرانشان بسیار سخت باشد.
استقلال فصل جدید را با شرایطی آغاز کرده که هم امید در آن دیده میشود و هم چند علامت سؤال جدی. آبیپوشان در شش هفته ابتدایی لیگ برتر شکست نخوردهاند و با سه برد و سه مساوی ۱۲ امتیاز به دست آوردهاند. در این مدت فقط یک گل دریافت کردهاند و از نظر دفاعی یکی از منسجمترین تیمهای لیگ بودهاند. در عین حال، همین سه مساوی نشان میدهد که تیم هنوز برای تبدیل بازیهای نزدیک به برد، جای پیشرفت دارد. در حال حاضر تراکتور با ۱۶ امتیاز صدرنشین است و پرسپولیس با ۱۳ امتیاز در رده دوم قرار گرفته، بنابراین استقلال هنوز فاصله زیادی با صدر ندارد.
همین موضوع، پیش بینی آینده استقلال را جذاب میکند. نه آنقدر از صدر دور شده که قهرمانی را از دسترفته بدانیم و نه آنقدر قدرتمند ظاهر شده که از حالا بتوانیم جام را برایش کنار بگذاریم. در واقع، بخش مهمی از سرنوشت استقلال در بازیهایی رقم خواهد خورد که شاید امروز ساده به نظر برسند.
استقلال تا اینجا چه تصویری از خودش نشان داده است؟
اگر نتایج ابتدایی استقلال را مرور کنیم، یک نکته خیلی واضح دیده میشود؛ این تیم سخت شکست میخورد. استقلال در شش مسابقه ابتدایی چهار بار کلینشیت داشته و فقط یک گل در دربی دریافت کرده است. مقابل مس شهر بابک به برتری چهار بر صفر رسید، نساجی را یک بر صفر شکست داد، سپاهان را دو بر صفر برد، برابر فولاد بدون گل مساوی کرد، مقابل پرسپولیس یک بر یک متوقف شد و در دیدار آخر نیز با آلومینیوم به تساوی بدون گل رسید.
این نتایج، بهخصوص برای تیمی که فصل را با تغییرات ترکیبی و فشار زیاد آغاز کرده، امیدوارکننده است. یک تیم مدعی پیش از هر چیز باید بتواند بازی را نبازد. استقلال این ویژگی را در حال حاضر دارد و همین پایه مناسبی برای ادامه فصل ایجاد میکند.
با این حال، اگر بخواهیم دقیقتر نگاه کنیم، یک تفاوت میان «تیم خوب» و «تیم قهرمان» وجود دارد. تیم خوب ممکن است در بیشتر مسابقات شکست نخورد؛ اما تیم قهرمان باید در بازیهای زیادی که شرایط بردن را دارد، سه امتیاز را بگیرد. استقلال برای رسیدن به این سطح، باید تعداد مساویهایش را کنترل کند.
به نظرم مهمترین سؤال برای هفتههای آینده همین خواهد بود: آیا استقلال میتواند از تیمی که به سختی میبازد، به تیمی تبدیل شود که پشت سر هم برنده میشود؟
اولین بازی مهم؛ مسابقه با پیکان
اولین آزمون پیش روی استقلال، دیدار برابر پیکان در هفته هفتم است. برنامه رسمی لیگ برتر این مسابقه را در این مقطع فصل قرار داده است.
در ظاهر، نام پیکان شاید به اندازه پرسپولیس یا تراکتور حساسیت ایجاد نکند، اما از نظر اهمیت برای استقلال، این مسابقه بسیار مهم است. دلیلش هم ساده است؛ استقلال بعد از سه مساوی در شش بازی به برد نیاز دارد.
چنین مسابقهای دقیقاً همان جایی است که مشخص میشود آیا یک تیم مدعی واقعاً توان گرفتن امتیازهای لازم را دارد یا نه. اگر استقلال پیکان را شکست دهد، با روحیه مناسبی وارد بخش حساستر برنامه خواهد شد. اما مساوی یا شکست میتواند فشار بیشتری روی تیم و کادر فنی ایجاد کند.
به نظرم این بازی را باید یکی از مسابقات «باید برد» استقلال دانست. نه به این معنا که پیکان حریف ضعیفی است، بلکه به این معنا که استقلال برای ادامه رقابت با صدرنشینان، نمیتواند امتیازهای سادهتر را یکی یکی از دست بدهد.
مسابقهای که میتواند جایگاه استقلال را تغییر دهد؛ تراکتور
اگر بخواهیم از میان بازیهای آینده استقلال فقط یک مسابقه را به عنوان مهمترین دیدار انتخاب کنیم، احتمالاً بازی با تراکتور در اولویت قرار میگیرد.
برنامه نیمفصل اول لیگ برتر نشان میدهد استقلال در هفته هشتم مهمان تراکتور خواهد بود.
اهمیت این بازی فقط به سه امتیاز مربوط نمیشود. تراکتور در حال حاضر صدرنشین است و شروع بسیار خوبی داشته است. این تیم در شش بازی پنج برد و یک مساوی کسب کرده و هنوز شکست نخورده است.
حالا تصور کنید استقلال در این مسابقه به پیروزی برسد. آبیها علاوه بر گرفتن سه امتیاز، بهصورت مستقیم از یک رقیب اصلی امتیاز میگیرند و اجازه نمیدهند تراکتور فاصلهاش را بیشتر کند. از طرف دیگر، چنین بردی از نظر روحی نیز ارزش زیادی خواهد داشت.
در مقابل، شکست در این مسابقه ممکن است فاصله دو تیم را افزایش دهد و فشار روی استقلال را بیشتر کند.
به همین دلیل، از نظر من بازی تراکتور یکی از واقعیترین معیارهای سنجش قدرت فعلی استقلال است. بازیهای قبل از آن بیشتر درباره ثبات هستند، اما دیدار با صدرنشین مشخص میکند استقلال واقعاً تا چه حد میتواند در سطح مدعیان بازی کند.
بازی با گلگهر؛ آزمون ادامهدار بودن روند
بعد از تراکتور، گلگهر یکی دیگر از مسابقات مهم استقلال در نیمفصل نخست است. طبق برنامه اعلامشده، استقلال در هفته نهم میزبان گلگهر خواهد بود.
شاید در نگاه اول بازی با گلگهر در مقایسه با تراکتور حساسیت کمتری داشته باشد، اما اتفاقاً همین نوع مسابقات اهمیت زیادی دارند. فرض کنیم استقلال در بازی با تراکتور به هر نتیجهای برسد. مسابقه بعدی مشخص میکند که آیا تیم از نظر ذهنی و بدنی میتواند ریتمش را حفظ کند یا نه.
یک تیم مدعی نباید بعد از یک برد بزرگ، در مسابقه بعدی امتیاز آسان از دست بدهد. همین موضوع درباره شکست نیز صادق است؛ تیم بزرگ باید بعد از یک نتیجه بد، سریع واکنش نشان دهد.
به همین دلیل، بازی گلگهر را باید مسابقهای برای سنجش شخصیت استقلال دانست.
بازیهایی که شاید ساده به نظر برسند اما خطرناک هستند
در پیش بینی نتایج آینده استقلال، یکی از اشتباهات رایج این است که فقط بازیهای بزرگ را جدی بگیریم. در حالی که تاریخ لیگ نشان داده بسیاری از امتیازهای قهرمانی در مسابقاتی از دست میروند که روی کاغذ سادهتر به نظر میرسند.
استقلال در ادامه نیمفصل اول باید با تیمهایی مانند چادرملو، شمسآذر، استقلال خوزستان، خیبر، صنعت نفت و ذوبآهن نیز روبهرو شود. برنامه رسمی لیگ این توالی مسابقات را نشان میدهد.
برای تیمی که هدفش قهرمانی است، بازی با چنین حریفانی اهمیت بسیار زیادی دارد. ممکن است استقلال در یک مسابقه سخت سه امتیاز بگیرد و همه خوشحال شوند، اما اگر هفته بعد برابر تیمی از میانه یا پایین جدول مساوی کند، عملاً بخشی از آن دستاورد را از بین برده است.
به نظرم استقلال اگر بتواند مقابل این تیمها میانگین امتیازگیری بالایی داشته باشد، حتی در صورت نگرفتن نتیجه ایدهآل در یکی دو بازی بزرگ نیز میتواند در کورس بماند.
دربی؛ مسابقهای که نتیجهاش فقط سه امتیاز نیست
استقلال در هفته پنجم برابر پرسپولیس به تساوی یک بر یک رسید و از این مسابقه یک امتیاز گرفت.
دربی همیشه با سایر مسابقات فرق دارد. حتی وقتی یک تیم از نظر فنی وضعیت بهتری دارد، ممکن است فشار روانی بازی باعث شود مسابقه شکل متفاوتی پیدا کند.
در شرایط فعلی، اینکه استقلال دربی را نباخته، نکته مثبتی محسوب میشود. اما چیزی که برای آینده اهمیت دارد این است که تیم بتواند بعد از چنین مسابقهای، تمرکز خود را حفظ کند.
در فوتبال بارها دیدهایم تیمی در یک مسابقه حساس عملکرد فوقالعادهای دارد و همه را تحت تأثیر قرار میدهد، اما در مسابقه بعدی امتیاز از دست میدهد. برای استقلال، مهمتر از خود دربی، نحوه ادامه مسیر پس از آن است.
خط دفاعی؛ مهمترین پشتوانه استقلال برای ادامه فصل
اگر یک ویژگی قرار باشد استقلال را تا هفتههای پایانی در کورس نگه دارد، احتمالاً خط دفاع خواهد بود.
دریافت فقط یک گل در شش بازی، آمار بسیار قابل توجهی است. استقلال در مقابل چند حریف مختلف توانسته دروازهاش را بسته نگه دارد و همین موضوع نشان میدهد تیم از نظر ساختار دفاعی پایه مناسبی دارد.
این مزیت مهمی است، چون حتی در مسابقاتی که تیم نمایش فوقالعادهای ندارد، دفاع خوب میتواند حداقل یک امتیاز را حفظ کند. در عین حال، برای رسیدن به قهرمانی، استقلال باید کاری کند که همین دفاع مستحکم به همراه خط حمله مؤثر باشد.
در واقع شاید بتوان گفت دفاع استقلال فعلاً نمره قبولی گرفته و حالا نوبت خط حمله است که خودش را بیشتر نشان دهد.
آیا خط حمله استقلال برای قهرمانی کافی است؟
استقلال در شش هفته اول هشت گل زده است. این آمار بد نیست، اما در مقایسه با برخی رقبا همچنان جای پیشرفت دارد. تراکتور ۱۱ گل و پرسپولیس ۱۲ گل در همین تعداد مسابقه زدهاند.
این فاصله در ابتدای فصل خیلی بزرگ نیست، اما مسئله زمانی مهم میشود که مسابقات نزدیک و فشرده شوند.
مثلاً استقلال دو یا سه بازی را با نتیجه صفر صفر تمام میکند. شاید هوادار بعد از این مسابقات بگوید تیم شکست نخورده، اما در جدول فقط دو امتیاز از سه امتیاز ممکن گرفته است. همین موضوع در پایان فصل میتواند تفاوت مهمی بسازد.
استقلال باید بتواند در چنین مسابقاتی راه گلزنی پیدا کند. فرقی نمیکند این گل توسط مهاجم زده شود، هافبک، وینگر یا روی ضربه ایستگاهی. آنچه مهم است این است که تیم برای شکستن دفاعهای فشرده راهحل داشته باشد.
حضور در آسیا؛ عاملی که پیش بینی را سختتر میکند
یکی از مهمترین تفاوتهای این فصل استقلال با یک فصل عادی، حضور در لیگ نخبگان آسیاست. طبق برنامه مسابقات، استقلال در نخستین بازی خود با السد روبهرو میشود و در ادامه نیز با تیمهایی مانند الغرافه، شباب الاهلی، الشمال، العین، نفتچی فرغانه، پاختاکور و الوصل دیدار خواهد کرد.
این رقابتها میتواند روی نتایج لیگ داخلی تأثیر مستقیم داشته باشد.
سفرهای طولانی، تغییر زمان مسابقات، خستگی بازیکنان و فشار ذهنی، همه عواملی هستند که ممکن است باعث شوند استقلال در یکی از هفتههای لیگ نتواند بهترین فوتبال خودش را ارائه دهد.
برای همین، عمق ترکیب اهمیت بسیار زیادی پیدا میکند. اگر استقلال بتواند از بازیکنان ذخیره به اندازه کافی استفاده کند، حضور در آسیا میتواند یک فرصت باشد؛ اما اگر همه بار روی چند بازیکن اصلی باشد، احتمال افت در مقاطع حساس فصل بیشتر خواهد شد.
بازیهای آسیایی چه تاثیری بر نتایج لیگ خواهند داشت؟
یکی از نکاتی که در نگاه اول دیده نمیشود، اثر غیرمستقیم بازیهای آسیایی است.
فرض کنیم استقلال در یک مسابقه آسیایی با قدرت زیادی بازی میکند و چند روز بعد باید یک مسابقه دشوار در لیگ برتر انجام دهد. اگر کادر فنی نتواند ترکیب را بهدرستی مدیریت کند، احتمال افت وجود دارد.
از طرف دیگر، یک نتیجه خوب در آسیا میتواند روحیه بازیکنان را بالا ببرد و به تیم اعتمادبهنفس بدهد.
بنابراین نمیتوان حضور در آسیا را صرفاً یک عامل منفی دانست. همه چیز به مدیریت آن بستگی دارد.
این همان جایی است که توانایی سرمربی، کیفیت نیمکت و آمادگی بدنی بازیکنان اهمیت پیدا میکند.
سهراب بختیاریزاده و نقش او در نتایج آینده استقلال
استقلال برای آینده روی سهراب بختیاریزاده حساب باز کرده و قرارداد او برای دو فصل تمدید شده است.
این تصمیم یک پیام مشخص دارد؛ باشگاه به دنبال ثبات در کادر فنی است.
ثبات میتواند برای استقلال یک مزیت باشد، زیرا مربی زمان بیشتری برای ساختن تیم و اصلاح ایرادات آن دارد. در چنین شرایطی، نمیتوان انتظار داشت تمام نقاط ضعف طی چند هفته برطرف شوند.
اما از طرف دیگر، این فرصت مسئولیت را هم بیشتر میکند. وقتی باشگاه یک مربی را برای مدت طولانی حفظ میکند، طبیعی است که انتظار داشته باشد تیم در طول فصل پیشرفت کند.
برای من، یکی از جالبترین بخشهای پیش بینی آینده استقلال همین است. آیا بختیاریزاده میتواند از دفاع خوب فعلی، پایهای برای ساختن یک تیم کاملتر ایجاد کند یا نه؟
پاسخ به این سؤال احتمالاً در بازیهای مهم نیمفصل نخست روشنتر خواهد شد.
کدام نتیجه برای استقلال بهتر است؛ برد یا نباختن؟
در نگاه هواداری، همیشه برد بهترین نتیجه است. اما در تحلیل یک فصل طولانی، گاهی یک مساوی هم ارزش بسیار زیادی دارد.
مثلاً در یک بازی خارج از خانه برابر یک رقیب قدرتمند، گرفتن یک امتیاز میتواند نتیجه قابل قبولی باشد. اما وقتی حریف تیمی از پایین جدول است و استقلال شانس زیادی برای پیروزی دارد، مساوی ممکن است نتیجهای ضعیف محسوب شود.
به همین دلیل، نمیتوان همه مساویها را یکسان دانست.
این موضوع در مورد بازیهای آینده استقلال اهمیت زیادی خواهد داشت. ممکن است یک مساوی برابر تراکتور نتیجه مناسبی باشد، اما یک مساوی خانگی برابر تیمی که برای بقا میجنگد، برای تیمی با هدف قهرمانی امتیاز از دست رفته باشد.
در واقع چیزی که اهمیت دارد، ارزش هر امتیاز نسبت به شرایط مسابقه است.
یک پیش بینی منطقی برای هفتههای آینده
اگر شرایط فعلی را در نظر بگیریم، استقلال باید بتواند در برابر پیکان برای کسب سه امتیاز بجنگد و سپس خود را برای بازی سنگین با تراکتور آماده کند. این مسابقه میتواند روی جایگاه استقلال در جدول و اعتمادبهنفس تیم اثر زیادی بگذارد.
پس از آن، بازی با گلگهر و ادامه مسابقات نیمفصل نخست اهمیت پیدا میکند. استقلال در این بخش از فصل باید ثابت کند که میتواند چند مسابقه پشت سر هم با کیفیت قابل قبول بازی کند.
پیش بینی من این نیست که استقلال تمام این مسابقات را خواهد برد؛ چنین چیزی در فوتبال واقعبینانه نیست. اما اگر آبیها بتوانند از بازیهای نسبتاً سادهتر امتیازهای کامل بگیرند و در مقابل مدعیان مستقیم نیز شکست نخورند، شانس بسیار خوبی برای باقی ماندن در جمع مدعیان خواهند داشت.
چه چیزی میتواند معادلات را به هم بزند؟
مصدومیت بازیکنان کلیدی یکی از نخستین خطرهاست. وقتی تیمی در چند جبهه رقابت میکند، احتمال فشار بدنی بیشتر میشود.
دومین عامل، شرایط نقلوانتقالاتی و مدیریتی است. هرگونه بیثباتی در این بخش میتواند تمرکز تیم را بر هم بزند.
عامل دیگر، فشار رسانهای و هواداری است. استقلال تیمی نیست که بتواند به راحتی چند هفته نتیجه نگیرد و بدون فشار به کارش ادامه دهد. به همین دلیل، حتی یک دوره کوتاه افت میتواند فضای اطراف تیم را تغییر دهد.
در نهایت، عمق نیمکت هم اهمیت بسیار بالایی دارد. اگر کیفیت بازیکنان اصلی و ذخیره اختلاف زیادی داشته باشد، فشردگی مسابقات خودش را در نتایج نشان خواهد داد.
آیا استقلال میتواند به صدر جدول برسد؟
پاسخ به این سؤال در شرایط فعلی مثبت است. استقلال با ۱۲ امتیاز تنها چهار امتیاز با صدر جدول فاصله دارد و فصل هنوز در هفتههای ابتدایی است.
بنابراین هیچ دلیلی وجود ندارد که این تیم را از کورس قهرمانی خارج بدانیم.
اما رسیدن به صدر تنها به فاصله امتیازی مربوط نیست. استقلال باید نشان دهد که میتواند این فاصله را در عمل جبران کند.
مثلاً برد برابر تراکتور ارزش بسیار بیشتری نسبت به یک برد برابر تیمی از انتهای جدول دارد، چون همزمان امتیاز مستقیم از رقیب اصلی گرفته میشود.
در صورت ادامه روند بدون شکست و افزایش تعداد بردها، احتمال اینکه استقلال به تدریج به صدر نزدیک شود بسیار زیاد خواهد بود.
آیا احتمال قهرمانی استقلال زیاد است؟
هنوز برای پاسخ قطعی خیلی زود است.
استقلال شروع امیدوارکنندهای داشته، اما تراکتور و پرسپولیس هم شرایط خوبی دارند. سپاهان نیز هنوز در جمع مدعیان قرار دارد و فصل بسیار طولانی است.
استقلال برای قهرمانی باید سه ویژگی را همزمان حفظ کند؛ دفاع خوب، ثبات در نتیجهگیری و افزایش کیفیت هجومی.
اگر یکی از این سه مورد از بین برود، مسیر سختتر خواهد شد.
به همین دلیل، به نظر میرسد نیمفصل اول بیشتر از اینکه زمان قهرمانی یا حذف یک تیم باشد، دورهای برای شناخت واقعی مدعیان است.
تجربه فوتبال یک نکته مهم را نشان میدهد
در سالهایی که رقابت قهرمانی بسیار نزدیک بوده، معمولاً جام را تیمی برده که توانسته در روزهای بد هم امتیاز جمع کند.
این نکته درباره استقلال فعلی اهمیت زیادی دارد. در حال حاضر تیم از نظر دفاعی قدرت خوبی دارد و همین موضوع باعث میشود در روزهای ضعیف نیز بتواند مساوی کند.
اما قدم بعدی این است که روزهای متوسط را به برد تبدیل کند.
یک تیم قهرمان قرار نیست در تمام مسابقات فوقالعاده بازی کند. بعضی شبها فقط باید سه امتیاز را بگیرد و به مسابقه بعدی فکر کند.
اگر استقلال به چنین ثباتی برسد، پیش بینی نتایج آینده استقلال بسیار امیدوارکنندهتر خواهد شد.
سناریوی خوشبینانه برای استقلال
در بهترین حالت، استقلال در بازی با پیکان به برد میرسد، مقابل تراکتور امتیاز میگیرد یا حتی پیروز میشود و بعد از آن نیز مقابل گلگهر و دیگر تیمهای نیمفصل اول، امتیازهای زیادی جمع میکند.
همزمان، بازیکنان هجومی هماهنگتر میشوند، دفاع همچنان مستحکم میماند و حضور در آسیا به جای ایجاد افت، اعتمادبهنفس تیم را افزایش میدهد.
در چنین شرایطی، استقلال میتواند نیمفصل نخست را در جمع مدعیان جدی تمام کند و در ادامه فصل با انگیزه بیشتری برای قهرمانی بجنگد.
سناریوی میانه؛ استقلال مدعی باقی میماند
در سناریوی میانه، استقلال همچنان شکستهای کمی خواهد داشت، اما تعدادی از بازیهای قابل برد را مساوی میکند.
در این حالت، تیم احتمالاً در جمع بالانشینان باقی میماند، اما برای صدرنشینی مجبور است منتظر لغزش رقبا باشد.
این سناریو اصلاً بد نیست، اما برای هواداری که هدفش قهرمانی است، کافی هم نخواهد بود.
سناریوی نگرانکننده؛ افت در زمان نامناسب
بدترین اتفاق برای استقلال این است که همزمان با شروع فشردگی مسابقات آسیایی، مصدومیت یا افت چند بازیکن کلیدی اتفاق بیفتد و تیم در خط حمله نیز نتواند مشکلاتش را حل کند.
در این شرایط، مساویهای بیشتری شکل میگیرد و استقلال ممکن است فاصلهاش با صدر را از دست بدهد.
اگر چنین افتی در نیمفصل دوم رخ دهد، هنوز فرصت جبران وجود دارد، اما اگر فاصله زیادی ایجاد شود، کار بسیار سختتر خواهد شد.
جمع بندی
پیش بینی نتایج آینده استقلال در شرایط فعلی بیش از هر چیز به یک نکته وابسته است: آیا آبیپوشان میتوانند سه مساوی فعلی را به زبانی دیگر تفسیر کنند و از آنها درس بگیرند یا نه؟
استقلال شروع بدی نداشته است. تیم شکست نخورده، تنها یک گل دریافت کرده، برابر سپاهان به پیروزی رسیده و دربی را نیز واگذار نکرده است.
با این حال، برای قهرمانی فقط شکست نخوردن کافی نیست.
بازی با پیکان اولین آزمون برای افزایش تعداد بردهاست. دیدار با تراکتور میتواند یکی از مهمترین مسابقات نیمفصل باشد و بازی با گلگهر نیز مشخص میکند که آیا تیم میتواند روند خود را حفظ کند یا نه. بعد از آن، مسابقات مقابل تیمهای مختلفی مانند چادرملو، شمسآذر، استقلال خوزستان، خیبر، صنعت نفت و ذوبآهن اهمیت پیدا میکنند؛ مسابقاتی که شاید کمتر از دربی دیده شوند، اما از نظر جمعآوری امتیاز برای قهرمانی بسیار مهم هستند.
از طرف دیگر، حضور در لیگ نخبگان آسیا کار استقلال را سختتر میکند. تیم باید همزمان به مسابقات داخلی و آسیایی فکر کند و همین موضوع مدیریت ترکیب، آمادگی بدنی و کیفیت نیمکت را مهمتر از همیشه میکند.
اگر بخواهم در یک جمعبندی ساده بگویم، استقلال فعلی ظرفیت یک فصل خوب را دارد. این تیم پایه دفاعی مناسبی ساخته، رقابت با صدرنشینان هنوز کاملاً در دسترس است و فصل نیز در ابتدای مسیر قرار دارد. اما برای اینکه این ظرفیت واقعاً به قهرمانی تبدیل شود، استقلال باید گلهای بیشتری بزند، مساویهای غیرضروری را کاهش دهد و در مسابقات مهم مقابل رقبای مستقیم با اعتمادبهنفس بیشتری ظاهر شود.
سرنوشت استقلال احتمالاً نه در یک مسابقه، بلکه در مجموعهای از همین بازیها مشخص خواهد شد؛ از یک دیدار به ظاهر معمولی با پیکان گرفته تا نبرد مستقیم با تراکتور و مسابقات سنگین آسیایی. اگر آبیها در این مقاطع حساس امتیازهای لازم را جمع کنند، میتوان با امید بیشتری از آینده استقلال صحبت کرد.
در نهایت، آینده استقلال هنوز نوشته نشده است؛ اما چیزی که در حال حاضر میبینیم، تیمی است که میتواند مدعی باشد، به شرط آنکه یاد بگیرد در روزهای سخت هم برنده شود.