بشر همواره به دنبال راهکاری برای انجام معاملات بوده است. ریشه زندگی اقتصادی-اجتماعی بشر به بیش از چهل هزار سال پیش بازمیگردد. در آن زمان، افراد از مبادله کالا به کالا یا داد و ستد پایاپای (Barter) برای انجام معاملات خود استفاده میکردند. اما به دلیل مشکلات و نواقصی که این روش داشت، به دنبال یک راهکار جایگزین بودند. در این هنگام بود که بحث استفاده از «وسیله مبادله» (Medium of Exchange) مطرح شد. وسیله مبادله که میزان مشخصی از آن ارزش مشخصی داشت، برای معامله کالاهای گوناگون مورد استفاده قرار میگرفت و در واقع، نقش «پول کالایی» (Commodity Money) را ایفا میکرد. این وسیله معامله در مناطق گوناگون و در برهههای مختلف متفاوت بود. اما راهکار استفاده از پول کالایی نیز مشکلات خود را داشت. بنابراین، گرایشها به استفاده از فلزات و به طور خاص طلا به عنوان وسیله مبادله آغاز و سکههایی از جنس فلزات گوناگون ضرب شدند.
به تدریج و نظر به چالشهایی که استفاده از سکههای فلزی درپی داشت، بحث استفاده از چیزی تحت عنوان پول کاغذی مطرح شد. پول کاغذی تا سالها یکهتاز عرصه معاملات و مبادلات اقتصادی انسانها بود. با رشد فناوری و نفوذ کامپیوترها به تک تک مولفه های زندگی انسانها، بحث استفاده از کارتهای بانکی اعتباری مطرح شد و به سرعت جای خود را در میان مردم باز کرد. در این میان و در حالی که به نظر میرسید قرار نیست جایگزین جدیدی برای پولهای کاغذی و کارتهای اعتباری مطرح شود، ارزهای دیجیتال (Digital Currencies) متولد شدند.